Ouderverstoting, mede mogelijk gemaakt door een gebrek aan kennis bij hulpverleners.

Doordat er een gebrek aan kennis is bij veel hulpverleners, krijgen verstotende ouders vaak vrij spel. Sterker nog, ze worden in veel gevallen ondersteunt door instanties.

Ouderverstoting moet gerechtvaardigd worden, al zullen verstotende ouders het zelf benoemen als de beste keuze voor het kind of doen laten geloven dat het kind aangeeft het zo te willen. Ze snappen zelf ook dat een verschil in bedtijden geen sterk argument is. Nee, ze moeten met schokkende verhalen komen, verhalen als mishandeling, seksueel misbruik en verwaarlozing zijn veel gebruikte beschuldigingen.

Natuurlijk is het vreselijk dat je een kind hebt met iemand die in staat is om jou te beschuldigen van de meest verschrikkelijkste dingen.

Maar de echte hel begint pas als instanties hierin meegaan zonder enige onderbouwing of bewijs.

Dit komt mede door een gebrek aan kennis. Daarom adviseer ik alle hulpverleners die werken in het belang van de kinderen, om eens gerichte vragen te stellen aan de ouders die ervoor kiezen om het kind weg te houden bij de andere ouder.

Vragen als:

·        Had je deze zorgen ook in de relatie?
·        Kan je dat aantonen uit gesprekken of berichten?
·        Wil je aangifte doen?
·        Heb je foto’s van letsel?
·        Kunnen jullie goed communiceren met elkaar?
·        Heeft hij of zij een nieuwe partner?
·        Hoe kijk je terug op jullie relatie?
·        Heb je zelf een goede jeugd gehad?
·        Vind je het een goed idee dat er een gedragswetenschapper betrokken wordt?
·        Heb je alle zorgen ook met je ex-partner besproken?
·        Wie weten hier allemaal van?

Kunnen veel duidelijkheid geven en een groot verschil maken.

Ouders moeten ingelicht worden over de risico’s van valse meldingen. Daarnaast moeten instanties de plicht krijgen om dit te rapporteren aan de rechtbank en aan de raad. En anders het risico lopen op sancties op de subsidies.

Ik ben van mening dat hulpverleners die werken met ouders, meer kennis moeten opdoen over persoonlijkheidsstoornissen. Omdat dit in de meeste gevallen de basis is van de zogenoemde complexe scheiding. Complex wordt het als een van de ouders niet wilt. Dus, hebben we te maken met strijd of met een dwarsligger?

• Wat maakt het dat iemand liegt.
• Waarom is er geen normale communicatie mogelijk.
• Waarom blijft een van de ouders steeds hangen in het verleden.
• Waarom blijft een van de ouders zo lang boos.

Door kennis op te doen kan je vaak voorkomen dat situaties escaleren. Dit zijn namelijk kenmerken van een verstotende ouder. Bescherm de kinderen en de liefdevolle, veilige ouder.

“Verandering begint bij jezelf”

In mijn blogs schrijf ik over mijn ervaringen met hulpinstanties, (poging tot) ouderverstoting en meer. Heb jij ook een verhaal dat je graag kwijt wilt stuur dan even een pb.